Ons buurmeisje is in Georgië getrouwd en had gevraagd of we de film ervan wilden zien. Dat wilden wij wel. Het voelde wel een beetje wiebelig om op visite te gaan. Ik ben al weken voornamelijk thuis of in het ziekenhuis. Afspraak was dat ik naar huis zou gaan als ik moe werd. Het was wel heel bijzonder om zo’n orthodoxe bruiloft  en een geweldig dorpsfeest erna te zien.  Leuk om toelichting te krijgen, in gebrekkig Engels, van de bruidegom, aangevuld in het Nederlands door de bruid. Blij dat ik de belangrijkste stukken heb gezien. Herman zit er nog,  maar ik werd opeens moe. Dat is toch wel een groot voordeel nu, iedereen pikt het als ik opeens verdwijn. Sterker nog, de tijd dat ik er wel was wordt extra gewaardeerd.