Als je weinig energie hebt zoals ik nu, ben je voor veel dingen afhankelijk van anderen. Voornamelijk van één ander, de mantelzorger. Dat moet je leren is mijn ervaring. De mantelzorger, Herman dus, doet de dingen op zijn eigen manier. De boodschappen bijvoorbeeld.  Als ik op het boodschappenlijstje tomatensap zet, kan hij niet weten dat ik tomatensap om te drinken bedoel. Herman koopt tomatensap voor door het eten. Wat ik dus leer is om als ik iets specifieks wil dat er ook duidelijk bij te zetten. Een hoge fles slaolie past niet in de la, ik pak daarom automatisch de halve liter. Nu moet ik het zeggen.

Zo gaat het natuurlijk ook met schoonmaken en opruimen. Herman doet het niet zoals ik het zou doen. Natuurlijk niet! Ik moet er niet aan denken om de dingen te doen zoals een ander vindt dat het moet. Wat ik hier dus leer is dat feit te accepteren en blij te zijn dát het gebeurt en vóóral niet zeuren over pietluttigheden.

Een ding is lastig,  maar dat was het altijd al. Herman vindt spinnen en spinrag nuttig en vindt het dus niet nodig om die weg te halen. Ik wil geen spinnen zichtbaar in huis en ook geen rag. Will is het gelukkig met mij eens en ragt het hele huis als ze er is. Als ik Herman trouwens vraag om een bepaalde, door mij aangewezen spin naar buiten te werken dan doet hij dat. Toch lief van iemand die dat onzin vindt.