Tjonge wat een afstanden heb ik afgelegd! Van het parkeerterrein naar het ziekenhuis en in het ziekenhuis nóg een heel eind lopen. Ik heb echt geen energie. In en om het huis valt dat minder op.

Het onderzoek verliep volgens de informatie die ik had gekregen. Het enige echt vervelende was op het laatst in de scanner. Je ligt op een smal bedje met je hoofd een beetje klem en je moet je armen boven je hoofd houden. Dat ging pijn doen in mijn schouders. Ik wilde natuurlijk het onderzoek niet bederven en bleef  braaf liggen. Een half uur duurt dan heel lang.

Omdat ze het steeds over een duur onderzoek hebben, heb ik maar even gevraagd hoe duur eigenlijk. De nucleaire stof kost ongeveer driehonderd euro en het hele onderzoek zo’n duizend euro. Als ik op ieder medicijn van de apotheek moet lezen wat het kost, wil ik dit ook wel weten. Het viel me eigenlijk nog mee.

Eenmaal thuis eerst naar bed gegaan en flink geslapen. Dat ga ik zometeen maar weer proberen, want ik blijf gammel. Ik zou eigenlijk stralend moeten zijn en radioactief. Ik ben dat misschien wel maar het uit zich niet echt.