Ik ben het helemaal eens met Herman’s  “Opgeruimd staat netjes”. Ik wil alleen nog iets belangrijks onderstrepen. Het is essentieel dàt je erover praat en wat mij betreft ook met wie je erover praat. De medebelanghebbende is de beste gesprekspartner. In die zin spraken we er ook over met de psychologe. In tijden dat het nog redelijk goed gaat kun je enge hersenspinsels bespreken en daarna in de kast stoppen. Mocht het ooit aan de orde komen, dan heb je het er in ieder geval al eens over gehad.

Dingen hardop zeggen maakt ook dat je ze aanbiedt voor mogelijke correctie. Wat rond blijft zingen in je hoofd wordt niet gecorrigeerd.