Van de huisarts een vervolg-zalfje dat de genezing af moet maken.

De gyneacoloog liet ons opnieuw weten dat de chemokuren goed gewerkt hebben. De bloedwaarde waar het om gaat is gedaald naar 115. Ik vond dat niet spectaculair maar hij vond het voldoende. Hij vond mij in een goede conditie. Dat dan wel gezien de omstandigheden. Jongere mensen zijn er vaak net zo aan toe is als ik nu, het zijn gewoon flinke klappen die uitgedeeld worden.

Een van de vragen die ik had was waarom er zo’n groot gat gemaakt moet worden bij de operatie, van het schaambeen tot boven de navel! We kregen daar een goede uitleg over. Er zit een “vetschort” tot boven de dikke darm en dat schort moet vaak gedeeltelijk ook weg. Bovendien willen ze de hele buik kunnen bekijken. Dat laatste was gelijk antwoord op een andere vraag,  namelijk of er nog verrassingen te verwachten zijn bij de operatie. De PET-ct scan geeft toch al een duidelijk beeld? Het antwoord was dat hij geen verrassingen verwachtte maar dat hij het ook niet uitsloot. Pas tijdens een operatie wordt een echt goed beeld gekregen.

Ik heb ook gevraagd hoeveel tijd ik na de operatie krijg om te herstellen voordat de volgende chemokuur weer start. Ze geven de chemo liefst zo snel mogelijk na de operatie. Als het kan na een week al. Eventueel kan ik dan nog in het ziekenhuis blijven. Bij die antwoorden hield hij een slag om de arm, het ligt erg aan de omstandigheden dàn. Duidelijk was wel dat het minder erg is dat deze chemo-loze periode wat langer duurt dan die ná de operatie.

Na afloop is er gelijk een afspraak gemaakt met de anesthesist en is er maar weer eens bloed geprikt.

En nu ben ik een beetje moe en ga ik een tukje doen.