Gisteren toch wel erg geconfronteerd met de aanstaande operatie. Aan het begin van de avond nog gezellig bezoek van Theo. Later op de avond werd ik misselijk tot braken toe. De misselijkheid bleef nog een tijd duren toen ik al stil in bed lag. Volgens mij was het weggeslikte angst, die er even uit moest.

Vanmorgen nog somber. Adri en Tiny kwamen op bezoek en dat hielp om mij er overheen te zetten. Na de lunch een wandeling gemaakt, verder dan tot nu toe sinds ik ziek ben. Het ging goed en ik voel ook dat dat mij goed doet.

Net nog weer een telefoontje van het ziekenhuis, ze willen nog een ander bloedonderzoek en ook nog een nieuwe longfoto. Ze gaan regelen dat het allemaal achter elkaar gepland kan worden de drieëntwintigste.

Vriendin Hennie vertelde net over iemand die gisteren een hartoperatie zou ondergaan maar van wie de operatie een paar dagen is uitgesteld! Die mogelijkheid was bij mij nog niet opgekomen. Maar mijn gynaecoloog kan natuurlijk ook gewoon griep krijgen

Het lukt steeds minder goed om het uit mijn hoofd te zetten.