Een poosje geleden heeft Margo geparapent. Ze werd aan een soort parachute door een lier omhoog getrokken en zweefde daarna weer naar beneden. Wel samen met een ervaren iemand. Haar partner Maud maakte daar een videofilm van. Doordat Maud voor het eerst filmde, zitten er wat stukken in die nogal onrustig zijn. De film wordt mooier als die onrustige beelden er tussenuit zijn. Ik heb een videobewerkingsprogramma waar dat mee kan.

Het was nogal een gedoe om de juiste camera te gebruiken. Het komt erop neer dat we er nu vier in huis hebben. Mijn digitale camera heeft minibandjes, de camera die gebruikt was deed het niet goed meer en mijn oude camera is analoog. Gisterenavond is Margo naar Leiden gefietst om de camera van Corrie te lenen. Joepie, dat werkte.

Ik heb Margo uitgelegd hoe het moet en blijf in de buurt voor vragen. Ze is een snelle leerling en  doet het eigenlijk alleen. Gezellig samen, allebei met wat anders bezig en af en toe met het zelfde.

De PC die ik gebruik voor de video’s staat in de serre en daar is het op een gegeven moment te licht. Je kunt niet meer goed zien wat je doet als de zon er op staat. Dat komt goed uit, je krijgt een beetje vierkant hoofd van uren met zo’n film bezig zijn. Als de zon om de hoek komt, gaan we een eindje wandelen.

Fijn, zo’n dag waarop ziek zijn naar de achtergrond verdwijnt.