De berichten wisselen elkaar snel af. Tot nader order geldt het volgende:  na het bezoekuur vanmiddag verlaat Aaltje het ziekenhuis, omdat de thuishulp inmiddels voldoende is geregeld.  Ik meld mij aan ’t eind van het bezoekuur van vanmiddag. Voor deze gelegenheid zal ik niet per fiets gaan, hoewel Aaltje achterop zou kunnen zitten.

 Het verwijderen van de hechtingen, morgen, zou ook door de huisarts kunnen gebeuren. Althans, als hij niet op vakantie zou zijn.  Ik ga er maar vanuit dat hij kan worden vervangen en dat de ‘onthechting’ van Aaltje door een andere huisarts zal plaatsvinden.

Aaltje is langer in het ziekenhuis gebleven als gevolg van huidaandoeningen door pleisters. Vanmorgen zag ik in de krant dat een ziekenhuisbed  E 1.5000,– per dag kost.   Ria, mijn zus die wijkverpleegster is geweest, zei mij dat er goede alternatieven zijn voor pleisters.  En die zullen zeker minder kosten dan E   1.500,– per dag.  Minister Klink kan dus  kapitalen besparen door verpleegkundigen te laten weten dat er alternatieven zijn voor pleisters.    Mijn slechte inborst brengt mij op een boosaardige veronderstelling: hebben verpleegkundigen  misschien belang bij  het toebrengen van verwondingen?   Zoals extra werkgelegenheid?    

Ik zie het al voor mij:  Aaltje als dansende grootmoeder, in een dankzij Will  brandschoon huis.