Zoals beloofd werd er vanmiddag een uitleenmatras bezorgd. Inmiddels al een poosje op gelegen. De druk wordt goed verdeeld maar het is wat harder dan ik gewend was. Het voelt trouwens of we wel aan elkaar gaan wennen, matras en ik.

Mijn algehele gammelte wordt er niet door opgeheven. Volgende week om deze tijd gaat het vast beter.

Morgen slaat de wijkverpleging een dagje over. We moeten om kwart voor tien de deur uit. Verband kan blijven zitten en ik was mezelf wel een beetje. Als ze me niet schoon genoeg vinden in het ziekenhuis, doen ze het maar over.