Inmiddels wijs geworden, neem ik zowel medicijnen tegen de misselijkheid als de zwaardere pijnstillers preventief. Even vergeten dat die combinatie de vorige keer incontinentie opleverde. Ik vloei nog steeds en daarvoor gebruik ik ’s nachts kraamverband. De schade bleef dus beperkt.

Goed geslapen, wel erg vroeg wakker. Liggend mediteren gaat ook,  dus daar neem ik veel tijd voor in de vroege ochtend. Het wordt bij mij altijd een mengeling van technieken, waarin meditatie, helpende fantasieën en centeroefeningen in elkaar overlopen. Ik blijf er in ieder geval psychisch gezond bij en daar gaat het om. In alle opzichten ben ik nooit streng in de leer geweest, dat geldt zowel voor religie als voor kookrecepten, tuinieren, opvoeden en nog zo’n paar terreinen. Soms, achteraf  denk ik weleens dat het beter geweest geweest zou zijn om wat strikter te zijn. Dan smaakt het eten niet zoals ik graag wil, nemen de woekeraars het over in de tuin en weet ik dat de kinderen af en toe geleden hebben onder mijn rommelige opvoeding. En toch kook ik doorgaans lekker, is de tuin fijn om in te zitten en zijn de kinderen volwassenen geworden waar ik trots op ben. Ik heb inmiddels geaccepteerd dat de manier waarop ik de dingen doe, een rommelige is. Door het bewust te accepteren kan ik de schade ook beperken. Aan dat bewustzijn heeft het in het verleden nog wel eens ontbroken.

Erg blij dat ik dat matras heb geregeld. Veel minder pijn van het liggen, hoewel de pijnstillers daar ook mooi aan meewerken natuurlijk. Voor nu gaat het dus goed.