Vanmorgen voor het eerst een mijnheer verpleger. Hij heeft even alle plekken bekeken en vastgesteld dat alles dicht zat. Daarop hebben we besloten dat ik mijzelf wel kon douchen. Als er niets meer verbonden hoefde te worden was het ook niet nodig om te wachten tot ik klaar was. Mijn vlotte afzien van hulp had toch ook te maken met het feit dat het een man was. Beetje kinderachtig, vind ik zelf ook wel. Morgen komt er nog iemand en dan is het wel klaar. Ik kan het weer goed zelf als er geen open plekken meer zijn.

Het beroerde gevoel bleef vandaag, vooral veel stil in bed gelegen. Beneden was het gezellig, Jos en Adrianne waren er. Een paar keer kwamen ze met z’n vieren bij mij zitten, maar echt lang hield ik dat niet vol. Morgen beter hoop ik.