Zojuist Ria uitgezwaaid. Dat moet je letterlijk nemen want ik beperk lichamelijk contact nu tot een minimum. De kwetsbare dagen breken weer aan. Handen moeten weer gewassen worden en dan evengoed van mij afblijven. Lijkt overdreven en misschien is het dat ook wel. Maar ik moet nu geen griep of zo krijgen.

Vanmorgen voor het eerst sinds lange tijd geheel zelfstandig gedouched en dat ging goed. Ik was van plan om daarna een poosje op te blijven maar dat was toch te optimistisch, ik was blij dat ik weer in bed lag. Ik ging ook maar weer eens op de weegschaal staan en dat was schrikken. Toen ik uit het ziekenhuis kwam woog ik bijna 66 kg  en nu nog maar 63 kg. Dat is wel veel eraf in tien dagen tijd. Het verklaart ook voor een deel dat ik me zo slap voel. Ik ga maar meer van die flesjes aanvullende voeding nemen. Daar zit uitgebalanceerd in wat je aan voeding nodig hebt. Lekker vind ik ze niet maar ik krijg ze wel weg. En nu lijkt me wat extra’s wel belangrijk. Behalve slap voel ik me wel beter dan gisteren. Ik vind het ook wel bijzonder dat alles zo goed geneest,  terwijl mijn conditie toch niet optimaal is. De buikwond is goed dicht en alleen nog wat gevoelig. Alle plekken die open waren zijn zonder complicaties genezen en ook binnenin mijn buik voelt het alweer tamelijk gewoon.

Het was fijn met Ria, die gaat heel rustig haar eigen gang. Ze trekt zich ook terug als ze daar behoefte aan heeft. Ze heeft wel heel veel extra werkjes gedaan in huis, gewoon dat wat ze zelf vond dat nodig was. Fijn hoor dat zulke dingen zo vanzelfsprekend gaan.