Gisterenavond Liesbeth op bezoek en vanmiddag kwam Marijke met de kinderen appels brengen die ze van Lode’s boom hadden geplukt. We houden het maar bij kushandjes en zwaaien,  ook al is Eppe er zeker van dat zij geen bacteriën bij zich heeft. Poosje beneden gezeten en een beetje meegespeeld met Lego en Playmobiel.

Aansluitend kwam de huisarts de griepprik brengen en kijken hoe het ermee gaat. Het is fijn dat hij iedere drie weken komt,  maar er valt voor hem weinig te doen. Hij bevestigde wel dat chemo vaak zwaarder wordt naarmate er meer gegeven zijn. De operatie doet daar nog een schepje bovenop. We kwamen samen tot de conclusie dat het zwaar is maar dat ik het desondanks goed aankan.

Ook even de reactie van het ziekenhuis besproken op onze klacht. Ze gaan nogal in de verdediging met onjuiste argumenten. Het gebruik van pleisters zou niet anders hebben gekund. Ik heb opnieuw gereageerd. Mijn huisarts is er ook van overtuigd dat de wonden vermijdbaar waren. Op verschillende plekken, bij de infuusnaald en op de operatiewond, is materiaal gebruikt dat geen blaren heeft veroorzaakt. Het kan dus wèl. De bereidheid om te leren van klachten van mensen spettert er niet vanaf en dat is jammer.

Lekker gegeten, hutspot met kip. Vreemde combinatie maar dat was in huis en het was nog lekker ook. Glaasje wijn smaakt weer zoals het hoort. Mijn liefje wat wil ik nog meer? Nou…….binnen de omstandigheden dan.