Omdat de eerste dag na de chemo meestal nog rustig verliep, heb ik gisteren pas laat pijnstillers genomen. Dat was niet handig, ik kreeg erge pijn rechts in mijn onderrug, heup en bovenbeen. Lopen ging heel moeilijk, ik moest mijn stok gebruiken om naar de wc te gaan. Liggen ging alleen met een kussen onder het opgetrokken been. Om zes uur vanmorgen kon ik de tweede pijnstiller nemen en daarna werd de pijn minder.

Herman heeft vandaag een erg interessante HOVO-cursus in Utrecht, theologie en kunstgeschiedenis. Vannacht had hij al gezegd dat hij thuis bleef als ik me zo rot voelde. Omdat het vanmorgen een stuk beter ging, kon hij toch gaan. Ik ben geheel verzorgd achter gelaten: thermoskan met kokend water, theezakjes, bouillonzakje en klaargemaakte boterhammen. Bovendien heeft hij de sleutel bij Hennie in de brievenbus gegooid, zodat ik niet hoef open te doen als ze even komt kletsen. Dat kletsen is niet nodig maar toch wel heel goed voor ons welzijn. Fijn om zo’n lieve vriendin in de buurt te hebben. Ik kan me er zo op verheugen dat we ’s morgens weer ons rondje gaan lopen en dan al wandelend alle facetten het leven bespreken.

Maar dat zal nog wel even duren, nu eerst maar zien hoe deze dag verloopt.