Al járen geleden heb ik mij teruggetrokken uit het sinterklaasgewoel. Erg leuk allemaal maar van grote afstand wat mij betreft. Geen sinterklaasfeest dit jaar had dus geen extra lading van ziekte.

Op vijf december poetsten Herman en Will in korte tijd het hele huis. Maakten Will en ik chocola, kookten we samen en praatten we eindeloos over alles wat ons bezig houdt. Gisterenavond is Will weer vertrokken om vanmorgen nog een staartje sinterklaas mee te maken.

Ziek maakt egocentrisch. Bij alles wat zich aandient, hoe heftig ook, blijft mijn eigen situatie voortdurend aanwezig. Heeft de chemo voldoende gewerkt en voor hoe lang? Ben ik voorlopig chemovrij of moet ik deze week weer opnieuw? Het antwoord op die vragen bepaalt ook waar ik al of niet bij zal zijn in de komende maand. Wellicht een uitvaart, kerstfeest in Benningbroek en het huwelijk van een vriendin.

Dinsdag weet ik meer.