Weinig of geen energie hebben na een operatie en/of chemokuur hoort erbij. Er hoeft ook niet zoveel. Ik ben dan al blij als ik het eigen lijf een beetje kan verzorgen. Na de operatie kon ik dat zelfs niet. Volkomen acceptabel voor mijzelf en de omgeving.

Nu ik weer rondloop, en op een dutje na de hele dag op ben, voelt het anders. Ik heb wel energie maar niet zoveel en dan wordt de vraag: wat doe ik wel en wat niet? Ik kom telkens aan de grens en als ik voorkom dat ik aan de grens kom, heb ik het vervelende gevoel dat ik toch wel wat meer had kunnen doen.

Ik heb een heel prettig boodschappenwagentje waar ik recht achter loop. Achter dat karretje heb ik geen stok nodig en er kan verschrikkelijk veel in. We wonen tussen twee supermarkten in, afstanden die voor mij nu goed te doen zijn. Gisteren ging ik achter mijn karretje naar Albert Hein, waar ik de wijn die ik lekker vind vandaan haal. Er lag sneeuw, veel minder dan in het oosten en noorden, maar toch sneeuw. Niet iedereen houdt zijn straatje schoon en zo bleek het wandelingetje naar de supermarkt vermoeiender dan ik had ingeschat. Straks naar de markt,  maar samen met Herman, mag hij het karretje duwen òf de tassen dragen.

Het gevoel dat ik meer zou kunnen dan ik doe geldt vooral in huis. Opschrijven helpt wel want het is natuurlijk een stomme gedachte. Ik hoef natuurlijk niet steeds de grens op te zoeken. Ik ben de enige die mij in gedachten achter de broek zit. Opruimen, kerstversiering verder aanbrengen, post uitzoeken, als het later gebeurt is niet erg. Van de meeste dingen is het zelfs niet erg als het helemaal niet gebeurt. Dat kan ik wel bedenken maar zo voelt het niet.

Hoe langer ik trouwens wacht met opruimen hoe meer er weg kan: te laat om nog te reageren, over de gebruiksdatum en dat soort hulp bij opruimen. Hetzelfde geldt natuurlijk voor de kerstversiering, als je maar lang genoeg wacht, hoeft het niet meer.

Terwijl ik dit schrijf doe ik ook niks anders nuttigs,  maar dit vind ik leuk om te doen. Leuk is ook om de krant lezen met een kopje koffie erbij, kletsen met iemand die langs komt, voer voor de vogels buiten hangen, eten klaar maken en af en toe TV kijken. Als ik daar aan toe voeg wat toch ècht moet, mijzelf wassen en aan- en uitkleden bijvoorbeeld, is een dag alweer om en mijn energie op.

Wel zometeen even de bedden afhalen en in de loop van de dag samen weer opmaken. Gelukkig doet Herman het schoonmaakwerk, dat zou ik niet kunnen.