In de tijd dat Hennie en ik nog onze dagelijkse wandeling maakten, introduceerde Hennie de term p.h.p.d. Het is de afkorting van: pijntje hier, pijntje daar. Er was altijd zoveel te bespreken dat we onze ongemakken met die term samenvatten, klopt altijd.

Zo gaat het nu ook met mij: p.h.p.d. Door het zo te noemen krijgt het ook weer iets vertrouwds en hoef ik me niet bij elk pijntje af te vragen of het met kanker te maken heeft.

Het ziet er naar uit dat dit een rustige dag wordt. Herman vertrekt zometeen naar Nijmegen waar hij een tentoonstelling van Middeleeuwse miniaturen wil zien. Hij verwacht voor het avondeten weer thuis te zijn. Prorail zal een regenachtige winterdag toch wel aankunnen?