Mijn schoonzus Elly is gisterenochtend overleden. Ik moest huilen, niet eens zozeer òm Elly. Ik denk doordat haar dochter het me vertelde. 

Dood verandert verhoudingen, geen moeder meer, geen oma. Zo lang ik Herman ken is hij de middelste van de negen, heeft hij vier broers en vier zussen. Nu was hij de middelste en heeft hij nog maar drie zussen.

Ik kan mooi mediteren over vergankelijkheid en eindigheid, maar nu is er iemand dood in de familie waar ik ingetrouwd ben en dat is heel wat anders.

Dood is niet mooi, hij verstoort.