Dat vind ik mooi,  Elly thuis opgebaard. Ze ligt gewoon op haar eigen bed, onder haar eigen dekbed in haar eigen slaapkamer. Mensen gaan even naar boven om bij haar te zijn en zitten daarvoor en daarna in haar eigen huiskamer en praten met elkaar en met haar kinderen. Elly’s spulletjes liggen en staan er gewoon en zullen pas later langzamerhand een herbestemming krijgen. De sfeer is al een beetje niet meer de hare maar die van de kinderen.  Er is emotie èn het is ook weer gezellig. Herinneringen en praktische zaken, het loopt op een natuurlijke wijze door elkaar. Ik denk in deze dagen regelmatig:  ‘ja, zo hoort dat te gaan’. Begrijp me goed, het hoort te gaan over deze mens die overleden is en dat hoort ingevuld te worden door degenen die haar het meest nastonden. Dat is dus altijd weer anders en juist daarom goed.

Er werd mij vandaag gevraagd over het tijdstip van de uitslag die ik morgen krijg. Dat wordt zeker pas na twee uur. De kinderen zal ik bellen en daarna zet ik het wel op de weblog.