Het was heel prettig om nu eens een gesprek te hebben met de oncoloog, zonder dat het over nieuwe uitslagen of behandelingen ging. Het ging alleen over onze moeite bij meerdere specialisten tegelijk in behandeling te zijn.  En over mijn vraag over het al of niet opnieuw slikken van een preventief medicijn tegen borstkanker en eventuele uitzaaiïngen daarvan.

Om te beginnen noemde hij mijn huidige toestand ‘stabiel’, dat is een woord dat ze ook willen horen als het om annuleringsverzekeringen gaat. Om daar even bij te blijven, de kans op een nieuwe chemokuur binnenkort is erg klein. Als de waarde weer zou stijgen, wachten ze meestal nog een paar maanden met opnieuw behandelen. Vaak is pas na een poosje zichtbaar wáár de kanker is teruggekomen. Hij zei ook dat de controle één ding is, maar dat veel vaker iets ontdekt wordt doordat er klachten zijn. Eierstokkanker komt meestal terug op de plekken waar het al geweest is. Dat is bij mij in de buik en bij het longvlies. Uitzaaiïngen elders zijn zeldzaam. Driemaandelijkse controle en mijzelf in de gaten houden is de boodschap.

Het voorgaande betekent dus dat de plannen die we maken voor midweekjes en zelfs een camperreis naar Corsica, niet verstoord zullen worden door een nieuwe chemokuur. De kans op weer een beetje normaal haar in de zomer neemt dus behoorlijk toe!

Over de vraag over het voorkomen van borstkanker hebben we ook uitgebreid kunnen praten. Hij noemde de kans op terugkeer van de eierstokkanker vele malen groter dan de kans op terugkeer van de borstkanker. Hij was het met mij eens dat de kans op tumoren in de borst nu wel heel erg klein is, na de chemo. Nu een mammografie laten maken heeft dan ook weinig zin. Toen ik zei dat het dan ook weinig zin had om naar de afdeling chirurgie terug te gaan, was hij het wel met me eens. Eén keer per jaar een mammografie is wel voldoende in mijn situatie. Hij meldde dat ook daarmee de ervaring is dat vrouwen die al borstkanker gehad hebben vaak zelf met klachten komen.

Bleef nog de vraag over het preventief slikken van medicijnen. Hij legde daar het een en ander over uit. Hij had nog uitgezocht of een nieuw medicijn niet tegen beide kankersoorten bescherming bood, maar dat was niet het geval. De eierstokkanker heeft zich ontwikkeld terwijl ik al hormoonpillen slikte.  Het is een voorzichtige man maar uiteindelijk zei hij, dat hij er geen moeite mee zou hebben als ik besloot de pillen niet te slikken.

De vraag wie nu in het vervolg de behandelend arts is, is ook duidelijk beantwoord: de gynaecoloog. Pas als er weer sprake is van een behandeling tegen kanker kom ik terug bij de oncoloog. Als ik nog met vragen zit op dat gebied kan ik wel opnieuw bij hem terecht.

Conclusie: één behandelend specialist en géén preventieve medicatie. Mijzelf in de gaten houden deed ik al en blijf ik doen. Ik ben heel tevreden over het gesprek.

Op de terugweg pikten we een zieke Thijs op, zodat die niet de hele dag alleen thuis zou zijn. De goede gesprekken gingen dus tijdens de lunch nog even door, alleen nu over heel andere onderwerpen.