‘De Dromerij’ heet het bedrijf waar we zijn. Onze gastvrouw heeft een vreemd kapsel; geschoren langs de randen en achter een staart, ‘gotic’? Ze is erg aardig en kwam zelfs met twee heerlijke plakken cake voor bij de koffie. Toen ik vroeg of het eigen gebakken was, zei ze: “Nee, dat doet us mam”. Toen er een vraag was over de verwarming bleek dat de afdeling van ‘us pap’. De Dromerij ligt in Brabant dus.

Er zijn twee gastenverblijven gemaakt in een voormalige schuur. Er is duidelijk een architect aan te pas gekomen. Het ziet er zeer verzorgd uit maar de indeling is vreemd. Door de grote openslaande deuren kom je in een ruime keuken waar ook een eettafeltje staat . Achter de keuken is een design badkamer met ruime inloopdouche. In de keuken gaat een trap naar boven die uitkomt in een woon-slaapkamer, gescheiden door een laag muurtje naast de trap. Alles is sober maar fraai ingericht. Aan de muur hangen goede  schilderijen en die kun je kopen. Het zijn afbeeldingen van de dieren die ze hier ook houden, onder andere geiten en ezels.

Vanaf mijn plekje aan tafel heb ik uitzicht op de enorme, mooi aangelegde tuin. Nu met sneeuw. Grappig is een grote ijzeren wenteltrap met twee stoeltjes bovenop. Volgens onze gastvrouw een fijne plek als de boom ernaast bloeit. Onze bus staat onder een afdak op de gastenplaats.

Ze zijn in mei vorig jaar begonnen en ik begreep dat wij de eerste wintergasten zijn. De verwarming is dus nog niet goed uitgetest. Doordat het eigenlijk één ruimte is, wordt het boven gauw te warm. Wij worden geacht niet aan de radiatoren te zitten en zijn dus nog aan het uitvissen op welke stand de thermostaat het beste kan staan. ‘Us pap’ zou zijn licht er nog eens over laten schijnen vandaag. Over licht gesproken, de verlichting is goed en dat is het lang niet altijd in huisjes.

Het is vreemd om na zo’n lange tijd thuis in een vreemde omgeving te zijn, het voelt onrustig. Dat komt denk ik ook doordat ik een beetje bang ben voor gladheid. Die sneeuw ziet er mooi uit maar we moeten straks wel een hele lange oprit af. We gaan vandaag naar Annie en Ton en daar zijn is heel vertrouwd.

Veel gedroomd vannacht, lijkt me logisch hier. Niet allemaal even leuk,  maar dat garanderen ze ook niet.