Leuk om het symposium mee te maken ter gelegenheid van het afscheid van Christine van het maatschappelijk werk. Als van ouds, na de inleiding meediscussiëren in groepjes. Er worden nieuwe termen gebruikt, nieuwe vormen voor de discussie, maar veel is er niet veranderd. Sfeervol kasteel, leuke mensen en grappig om te zien hoe Christine precies dezelfde Christine is in die, voor ons onbekende, contekst. Lekker gegeten en bijtijds weer ‘thuis’. Een goede dag.

Ik had niet kunnen bedenken dat het ooit vermeldenswaard zou zijn maar let op: ik kan aan mijn haar trekken! Als ik het tussen mijn vingertoppen beetpak heb ik grip genoeg om eraan te trekken. Het groeit trouwens niet overal in hetzelfde tempo, onderaan mijn achterhoofd is het langer dan elders. Mèt het haar groeit het vertrouwen in weer gewoon een eigen kapsel.

Nu inpakken en opruimen, mijn volgende stukje schrijf ik weer thuis.