Het weer werkt ook niet mee om uit de apathie te komen. Het is glad en er staat een nare koude wind. Geen zin om te wandelen en autorijden laat ik nu ook wel uit mijn hoofd. Geneigd om te zeuren en zwartgallig te zijn.

Ik kan er ook anders tegenaan kijken.

Wat is kou en sneeuw toch leuk als je niet naar buiten hoeft. Het ziet er prachtig uit. Ik zit lekker warm in de serre en de vogels vliegen af en aan om bij ons te komen eten. De paar stappen naar buiten om het vogelvoer aan te vullen zijn precies genoeg om de warmte binnen erg te waarderen. Kopje senseo, krant erbij, genieten dus.

Beschut onder de grote beuk van de buren hebben de sneeuwklokjes al witte kopjes. In onze eigen tuin komen overal groeisels uit de grond. Ik vergeet altijd weer wat het was en wordt en dat maakt het ieder jaar weer spannend.

Kijk, ik kan mij uit de put schrijven.