Onze boekenkasten zijn vol. Er ontstaan stapeltjes boeken op plekken waar ik dat niet wil. Serieus liep ik te kijken naar plek voor meer boekenkast. De omgekeerde oplossing ligt veel meer voor de hand: minder boeken.

Als je een voor een gaat bekijken wat weg mag, is dat heel moeilijk. Herman bedacht: alle romans eruit. Een naslagwerk sla je nog weleens na, maar de meeste romans lees je maar één keer. Vlak voordat ze de deur uit gaan kun je nog even kijken of er lievelingen bij zijn die je echt niet kunt missen.

Herman is een  sociaal mens, hij heeft iets over voor een ander. Hij heeft een lange lijst gemaakt van alle boeken die bij ons moeten vertrekken en die lijst gestuurd aan broers en zussen, kinderen en een paar vrienden. Ik vind dat lief en ik zie ook dat het het afscheid van de boeken makkelijker maakt, ook voor mij.

Inmiddels staan er  her en der doosjes en tasjes met namen erop en kunnen we, bij wijze van spreken, in alle rust afscheid nemen. Straks rijden we naar Arnhem voor de verjaardag van Harrie. Er gaat een ladinkje boeken mee voor nieuwe eigenaren.

Dit is een goede manier van opruimen. Voor de restboeken heeft iemand belangstelling die Nederlandse les geeft aan buitenlanders. Zij heeft vast wel weer een bestemming voor wat voor haar niet bruikbaar is.

Mocht je na dit verhaal nieuwsgierig geworden zijn naar wat er nog op de lijst staat, laat het weten. In de loop van de week wordt de lijst weer bijgewerkt.