Dat gebeurt niet vaak. Ik zit al een poosje voor het toetsenbord en weet niet waarover het zal gaan. In mijn hoofd is een hele brei van onderwerpen, maar niets steekt de kop op. Meestal gaat het zo: er dient zich iets aan dat vandaag naar buiten wil en dat help ik dan een handje.

De brei komt waarschijnlijk door de twee benen waarop ik hink: voorbereiden en verheugen op de reis naar La Palma èn het extra onderzoek van mijn borstkas wat die hele reis wat onzeker maakt. Daarnaast is het ook nog eens een week met bezoekjes, verjaardagen en een uitstapje naar Amsterdam.

Over alles hangt die onzekerheidssluier die er een brei van maakt.