Het slapen met een pil ging uitstekend. Tot aan het parkeerterrein van Schiphol ging alles ook nog goed maar toen begon het gehannes. Toen we bij de bushalte kwamen merkte ik dat ik mijn portemonnee kwijt was. Ik had nog in de auto mijn creditkaart eruit gehaald en daarna wist ik het niet meer. Herman ging nog terug naar de auto maar kon hem niet vinden. Ongeveer tegelijkertijd merkte ik dat ik mijn bril thuis had laten liggen!

Nog op Schiphol konden we mijn pasjes laten blokkeren en de marechaussee stuurde zelfs een collega naar het parkeerterrein om bij de auto te kijken. Hij zou ons nog achterna komen als de portemonnee gevonden werd. Niet dus.

De bril was veel erger, ik zie goed in de verte maar kan absoluut niet lezen, geen sms versturen en niet internetten. Het eerste is het ergst, mooie boeken mee voor niets.

Vlucht ging goed, er was veel turbulentie maar ik had daar niet zo´n last van. Het gedoe begon weer bij de autoverhuur. Tientallen Nederlanders wilden tegelijk hun gereserveerde auto en er was maar een, weinig toeschietelijke, vlaamse dame die dat allemaal moest regelen. Toen we de auto eenmaal hadden kwamen we de parkeergarage pas na een hele tijd uit.

Door de mist en de regen reden we de bergkam over. Aan de oostkant was het weer wel beter.

Ons huisje is eenvoudig, zeg maar erg eenvoudig. Het terras en het uitzicht is prima. We missen allerlei toch gewoon practische dingen. Dat loopt van een handoekenrekje, via de waterkoker naar een afwasborsteltje. Het laatste gaan we vandaag ergens kopen.

Ik werd vanmorgen beroerd wakker en zag het allemaal somber in. Na het ontbijt en de douche die meeviel, klaarde ik een beetje op. Toen ik hier in de stad (waar de naam me van ontschoten is) bij een opticien een bril kon kopen was de dag helemaal goed. Ik kon de mevrouw in de winkel oprecht vertellen dat ze mijn vakantie gered heeft.

Weinig tijd meer, ik laat het hierbij.

Verder de stad in en lekker eten ergens.