De zorg om het lijf dringt voor en schuift de zorg voor de psyche een eindje naar achteren. Iemand hier uit het dorp citeerde zijn oma als hij zei: “Zorg jij nou maar voor je dondertje dan zorgt God wel voor je zieltje”. Mijn dondertje maar eerst dus.

Vannacht weer meer pijn achter mijn ribben. In combinatie met de kortademigheid bevalt het me niet. Vier weken geleden is er al een longfoto gemaakt en daar was niets verontrustends op te zien. Vorig jaar is het longvocht ook in een paar weken tijd flink verergerd. Ik wil graag dat er opnieuw naar gekeken wordt.

De digitale agenda bij de huisarts lag plat. We kunnen er zo even langs gaan zonder afspraak. We moeten vandaag toch naar het ziekenhuis om bloed te laten prikken. Het zou handig zijn als ik ook een verwijzing had voor een longfoto, dan kan het allemaal in één keer.

De dag na Pasen wordt er een scan van mijn buik gemaakt, uitslagen 14 april. Het circus gaat weer draaien.

Ik vond de pauze een beetje kort.