Het is fijn als mensen meeleven. Deze blog maakt meeleven eenvoudiger. De lezers gaan mee in de golfjes up en down. Ik kan steeds bijstellen hoe het gaat.

Als je iemand af en toe belt of tegen komt, kan het laatste nieuws een poos blijven hangen. Stel ik kom Huppeldepup vrijdag op de markt tegen. Op de vraag hoe het gaat komt het antwoord: “Niet zo best, want…..”. Als ik op maandag een andere kennis tegen kom die vraagt of ik weet hoe het met Huppeldepup gaat, hoor je mij al zeggen: “Nou niet zo best, want……”.  In het gunstigste geval neemt de kennis contact op met Huppeldepup om te vragen hoe het nu gaat. Zo niet, kan het dus heel lang ‘niet zo best’ blijven gaan met Huppeldepup, zelfs zonder dat die daar zelf weet van heeft.

Nog een aspect van meeleven is dat je anderen blij ziet worden van goed nieuws en treurig van slecht nieuws. Ik doe graag iemand een plezier maar wil ook eerlijk zijn en dat wringt soms. Door de weblog komen reacties vertraagd bij mij terug en dat is meestal wel prettig.

Het lijkt misschien een inleiding op slecht nieuws, maar dat is het niet. Er is geen nieuws, het sukkelt een beetje door. Ik doe de dingen wel maar ben gauw moe. Pijntje hier, pijntje daar en een beetje mat. Af en toe bezorgd over hoe het verder gaat. Het weer leeft trouwens ook met mij mee, maar of ik daar nou zo blij mee ben?