Christenen vieren met Pasen de opstanding van Jezus na zijn kruisdood. Veel anderen vieren het ontluiken van nieuw leven na de winter. Ik hussel het door elkaar en vier dat noch de dood, noch de winter definitief is

Een verhaal dat me altijd is bijgebleven speelt in Chili 1973. Er is een militaire coup gepleegd. De presdent, Salavdor Allende, is dood. Zijn politieke medestanders zijn gevangen gezet in een stadion. Ze moeten vrezen voor hun leven en dat van hun gezinnen. De hoop op een socialer Chili is vertrapt.

Er wordt een appèl gehouden in het stadion waar de politieke gevangenen bijeen zijn gedreven. Een militair schreeuwt een voor een de namen van de gevangenen. Als een naam genoemd is klinkt er uit de groep gevangenen: “Presente”. Op een bepaald moment is het stil, de lijst is kennelijk afgewerkt. Iemand uit de groep in het stadion begint de namen te roepen van degenen die omgekomen zijn bij de coup en na elke naam roepen steeds meer gevangenen: “Presente”.

Als laatste schalt de naam van de omgekomen president door het stadion: “Salvador Allende”. Als uit één mond klinkt het: “Presente”.

Voor mij is dit een paasverhaal, leven is sterker dan de dood, hoe dan ook.