Klein strijdje geleverd met de ziekenhuisregels. Op de afdeling radiologie konden ze de uitslag van de tumormarker Ca125 wel nakijken maar mochten ze het me niet vertellen. Ze probeerden mij ook uit het hoofd te praten om het te willen weten. Hele foute taktiek.

Op mijn vraag wie het me wel kon vertellen werd ik verwezen naar de poli waar het onderzoek was aangevraagd. Na de scan dus even langs de poli gynaecologie. De mevrouw die achter de balie zat, zag op het scherm dat de uitslag binnen was maar mocht het me ook niet zondermeer vertellen. Na overleg met een arts kon ze me wel opbellen over de uitslag.

Nu dus net, uren later, belde ze me terug. Ze begon voorzichtig te zeggen dat de waarde iets gestegen was. Toen ik zei te willen weten naar hoeveel zei ze eindelijk: “Naar 186”. Dat is niet iets gestegen, dat is meer dan verdubbeld.

Nogmaals werd me op het hart gedrukt dat ik die uitslag met mijn arts moest bespreken. Natuurlijk doe ik dat, de veertiende is ook de uitslag van het onderzoek van vandaag erbij. Maar ik voel me toch beter als ik op de hoogte ben van de feiten. Zeker als die feiten kloppen met hoe ik me voel. Wat er verder met die feiten gaat gebeuren, is weer een volgende stap. Een terugverwijzing naar de oncoloog is het meest voor de hand liggend. Maar dat zie ik volgende week wel.