Gisteren werd ik gebeld dat ik vanmiddag terecht kan bij een gynaecoloog, de mijne is op vakantie. Deze ken ik ook wel,  hij heeft indertijd de kijkoperatie in mijn buik gedaan. Herman kan vanmiddag niet, daarover zometeen meer. Hennie gaat met me mee.

De komende dagen wordt hier voornamelijk Duits gesproken. Herman nodigde Ulrike al uit om hier te komen toen ze twaalf was. Inmiddels is ze veertig en komt ze een paar dagen logeren. We leerden Ulrike kennen in 1982, toen we in de toenmalige DDR in een rij stonden voor de Wartbug. Herman raakte aan de praat met haar vader Johannes,  een dominee. Sindsdien is het contact gebleven. Ulrike is inmiddels moeder van vijf zonen van wie de oudste in Nordhorn woont. Een bezoek aan hem wordt nu gecombineerd met een bezoek aan ons.

Ulrike was nog nooit in Nederland en dit is haar eerste buitenlandse reis alleen. Dat wordt dus een vol programma. Vanmiddag gaat Herman met haar en Annemieke naar de Keukenhof en morgen gaan Ulli en hij de hele dag naar Amsterdam. Op haar verlanglijstje staat het Anne-Frank-huis, maar er is natuurlijk nog veel meer te zien. Zaterdag is ze erbij als Herman jarig is en zondag brengt Herman haar naar Düsseldorf vanwaar ze weer naar Dresden vliegt, waar ze woont.

Ik heb met het volle programma weinig te doen. Ulrike is een open spontane meid en ik ga ervan uit dat ze zich wel voegt in onze rare situatie van plannen maken tussen het ziek zijn door. Mijn verslag, hier thuis, van het bezoek aan de gynaecoloog moet ik dus ook ‘übersetzen’. Dat geeft de berichten toch een extra tintje.