Een cliché blijkt weer eens waar te zijn: ‘er naartoe groeien’, gaat het deze keer over. En waar groei ik dan naartoe? Ik groei toe naar een volgende chemo. Nee, niet nu, zeker niet nu. Ergens naartoe groeien gaat langzaam en heeft groeitijd nodig. Maar ik begin me voor te stellen dat tijdelijke verlichting van klachten ook een doel kan zijn. Dat zelfs verandering van klachten een doel kan zijn. Het is niet meer onvoorstelbaar dat ik er ‘ja’ op zeg. Inmiddels is goed tot me doorgedrongen dat er geen garanties zijn op resultaat, hooguit verwachtingen gebaseerd op statistieken.

Voor vandaag houd ik het op de erkenning dat er een lichte verschuiving is in hoe ik voel en denk over opnieuw een chemokuur. Als ik dat proces een naam moet geven heet het: ‘er naartoe groeien’.