Het ergste is voorbij. Stil blijven liggen, tijd geslapen, wat gegeten en nu gaat het wel weer. Ik ben alleen nog een beetje lui. Gisterenavond en vannacht heeft mijn long zijn oude plek kennelijk weer ingenomen. Goed om te weten waar de pijn vandaan kwam.

Tramadol gaat nu zeker de deur uit. Behalve de misselijkheid van vanmorgen, heb ik ook een paar kleine, jeukende blaasjes op mijn been. Die weet ik indertijd ook aan de chemokuur. Het lijkt er nu op dat ook die een bijwerking van de pillen zijn.

Iets grappigs: de longarts die ik vanmorgen sprak, probeerde in eenvoudige taal aan mij uit te leggen wat er aan de hand was. Hij had het erover dat mijn long ‘los’ zat. Toen ik vroeg wat ik me daar bij voor moest stellen, werd het ‘ingedeukt’, dat is toch echt wat anders. Ik zag al een los ronddrijvende long voor me.