Ervaringen uit het verleden geven geen garanties voor de toekomst. Ik leer het toch maar traag. Vannacht weer wel pijn, zelfde pijnstillers genomen en ook geen andere opmerkelijke verschillen met de nacht ervoor. Diep ingesleten zit dat als de pijn er een keer niet is, dat het dan ‘over’ is. Ik hoef maar heel even na te denken om te weten dat dat in mijn geval niet zo is, maar toch.

Ik houd mijzelf maar weer opnieuw voor dat er alleen iets te zeggen valt over dit moment en de ervaring kort daarvoor. Ik moet afleren om daar verwachtingen uit op te maken. Waarderen als het goed gaat, aanvaarden als het minder gaat, daar draait het om.

Gek genoeg val ik met pijn ook wel weer in slaap, maar wakker liggen zonder pijn is prettiger.

Vandaag staat in het teken van inpakken en achterlaten. Bedenken wat ik mee wil hebben èn bedenken hoe ik het hier graag aantref als ik weer terug kom. “Rustig aan, dan breekt het lijntje niet”, is van toepassing op mij vandaag.