Wat is Corsica prachig: de bergen,de begroeiing ervan, de talloze baaien met prachtige strandjes en de dorpjes tegen de bergwand geplakt. De steden hebben leuke plekjes maar daar ben ik toch minder enthousiast over.

We hebben het goed met ons vieren, ieder in ons eigen huis en samen in de auto. De avondmaaltijd doen we samen, samen bedenken en ieder een deel klaar maken in de piepkleine keukentjes, samen opeten ook natuurlijk.

Ik kom ’s morgens wat moeizaam op gang, ik heb dan pijn en voel me niet lekker. Na wat eten en pillen, naar de wc en weer naar bed, gaat het beter. We gaan pas op stap als ik in orde ben en dat is de ene keer wat later dan de andere keer.

Gisteren was de dag van de tegenslagen, maar ook dat is met z’n vieren minder erg. We maakten een uitstapje naar Ajaccio, de hoofdstad. Aan de slingerwegen zijn we al gewend, in de stad was het heel druk, veel auto’s, grote cruise-schepen in de haven.

In onze gids was sprake van een markt en die was er ook, vooral regionale produkten, leuk en duur. Ook in onze gids stond dat je lekker kon eten bij ‘Le Piano’ daar vlak bij. Inmiddels was het lunchtijd dus gingen we op zoek naar Le Piano. Na wat vragen en heen en weer lopen, bleek het restaurant van naam veranderd en vermoedelijk ook van eigenaar. Lekker gegeten en daar een plan gemaakt: Herman, Hennie en Jan gingen naar hèt museum van het eiland en ik naar een bistro/ internetcafé, om eindelijk weer eens wat op de blog te kunnen schrijven.

De Bistro lag een eindje omhoog in de stad zodat ik eerst op een bankje moest gaan zitten uithijgen voordat ik me verstaanbaar kon maken. Ik trek telkens wel vlug weer bij als ik even kan zitten. In het café zat men te wachten op verbinding. Door het onweer in de buurt was er geen verbinding met internet! Ik bestelde een kopje thee en wachtte mee met de overige bezoekers. Ik kon slecht anders want de anderen zouden me daar weer oppikken na het museumbezoek. Ik zat lekker en beantwoordde in ieder geval een sms-je van Marijke. De verbinding bleef uit. Even later stonden Hennie en Jan en Herman voor de deur; het museum was dicht wegens verbouwing! Toen het ook nog begon te regenen, gingen we maar terug naar de auto en via een grote supermarkt weer naar huis.

Hennie zou aardappels poffen in de oven en ik zou even gaan rusten. Herman had ons afgezet en bracht de auto naar het parkeerterein. Terwijl ik de deur open deed hoorde ik een raar geluid en toen ik naar binnen keek zag ik dat er water uit het plafond stroomde. Er stond een paar centimeter water in de gang, de wc, de badkamer en de slaapkamer. Bij Hennie en Jan was alles droog. Herman ging hulp halen bij de receptie. De boiler op het vlierinkje bleek leeg te stromen.

We moesten verhuizen en we moesten alle vier verhuizen want het water werd voor beide huisjes afgesloten. Ik liep met de ‘Gardien’ mee en keurde het eerste aanbod af. Het huisje lag hoger en ik was compleet buiten adem. Ik hoefde weinig uit te leggen. Ik reed met hem mee en via de receptie kregen we een ander aanbod. Ik moet indruk gemaakt hebben met mijn gehijg want we zitten nu in twee voor gehandicapten aangepaste appartementen met riant uitzicht op zee.

We aten eerst nog bij Hennie en Jan, pakten rondplonzend onze spullen in en stouwden de auto vol met losse tasjes en spulletjes. Dan is het ook wel heerlijk om met z’n vieren te zijn. Niet alleen om het droge huis en de maaltijd, maar relativeren en er de grap van inzien, gaat ook makkelijker. Een paar uur later zaten we op ons ruime terras naar de zonsondergang te kijken.

We zijn nog nooit zo makkelijk uit een huisje vertrokken, alles wat niet van ons was konden we zo laten liggen, het natte bed, de vuile vaat en vijf rollen wc-papier, opgezwollen van het water. Onze drijfnatte vuile was hangt inmiddels op een rek in de enorme douchekamer. Om de vuile was buiten te hangen gaat me toch te ver.

En nu was er zowaar verbinding met de wifi die het tot nu toe niet deed. De zon schijnt op de bergen aan de andere kant van de baai en we gaan een rustdagje houden. De oven zijn we kwijt maar er is al een plan voor een sudderpannetje kip. We hebben het goed.