De internetverbinding is buitengewoon onbetrouwbaar hier. Nu, om vijf uur ’s morgens, blijkt er verbinding te zijn. Ik moet vroeg even wat eten voordat ik een pil neem en ben dus even op.

We maakten gisteren ons laatste tochtje van hieruit op het eiland. We waren op een mooi strandje met rare kwalletjes, aten lekkere salade in een bergdorp en luierden verder in de zon op onze terrassen.

Ik voel me minder goed en neem de extra pijnstiller die ik nog achter de hand had. Daar ben ik weer wat suffig van. Ik slaap veel in ieder geval, kort achter elkaar telkens twee uur.

Per email heb ik via ons reisburo een rolstoel kunnen regelen op Schiphol bij de gate als we aankomen volgende week zaterdag. Dat is een rustig idee.

Straks vertrekken we naar ons volgende onderkomen aan de andere kant van het eiland. Maar afwachten wanneer ik weer wat op de blog kan schrijven.

Al met al gaat het goed. Ik hoef niets te forceren en geniet van de omgeving en het gezelschap. We hadden het er gisteren nog over hoe goed de beslissig is geweest om twee huisjes te nemen. Samenzijn blijft gezellig als je ook je eigen bedoeninkje hebt.

Jan vindt het wel best als ik aan de rem trek en de auto zo dicht mogelijk bij wil hebben, hoeft hij zich ook niet zo in te spannen. Hij heeft iets meer lucht en energie dan ik, maar moet ook kalm aan doen. Zo doe ik ook nog iemand een plezier met mijn krakkemikkigheid. Dat maak ik ervan, want Jan kan ook uitstekend zelf aan de rem trekken.

Wat ik wil zeggen is dat ik me in geen enkel opzicht bezwaard voel tegenover de anderen en daar ben ik heel blij mee.