Wat zijn problemen toch minder zwaar als je met z’n vieren bent. Onze huurauto was een paar dagen geleden gaan stinken bij het achteruit omhoog rijden. Hij deed het verder gewoon maar toen de koppelig ook een keer niet pakte, vonden we het toch beter om contact op te nemen met Avis. Er is een vestiging op een vliegveld hier niet er vandaan. Op onze uitstap naar Bonifacio reden we er langs. Ze snapten het probleem niet, maar we kregen zonder meer een andere auto. We waren blij dat de ingeleverde auto werd goed gekeurd. Wij twijfelden eraan en ons eigen risico is duizend euro. Hadden we af kunnen kopen , jawel, maar op het moment dat het aan de orde was waren we wat geïrriteerd over alle bijkomende kosten en namen we het risico. Vervangende huisjes, vervangende auto, we zijn zo flexibel als wat!

Vanmorgen vertrokken we al om tien uur voor een uitstapje, waar we het besluit nog niet helemaal over genomen hadden. Hennie liep vast helemaal naar beneden en ik naar een plateautje lager. Toen de mannen naar beneden kwamen rijden zag ik dat de rechtervoorband heel slap was.

Jan en Herman zijn dus bezig met met vervangen van de band, gelukkig met hulp van de ‘handyman’ van hier want erg duidelijk was het allemaal niet. Wat een geluk dat het hier gebeurd! Hennie zit op het terras en ik op mijn eigen plekje in het restaurant, allebei met een flinke bak koffie.

Toen ik mijn medicijnlaadjes vulde voor de rest van de week, kwam ik erachter dat ik te kort zou komen doordat ik op de maximumdoses was overgeschakeld. Beetje dom, jawel. Gelukkig kon ik met mijn medicijnpas bij een enorme apotheek de pillen kopen die ik thuis alleen op recept kan krijgen.

Op naar het volgende probleem dat we weer op gaan lossen. De aardige man van de receptie belt nu met Avis om te melden dat we geen reserveband meer hebben.