We zijn tevreden over het eten. De salades die vrijwel overal geserveerd worden zijn lekker en niet duur. Hetzelfde geldt voor de plateaus met regionale kaas en ham. Vandaag aten we zulke salades hier op het terras. Ik vind vooral de warme geitenkaas heerlijk. Hennie en ik bezondigden ons vandaag aan een toetje van soesjes met ijs en warme chocola, heerlijk.

Ons eetpatroon ‘thuis’ ga ik missen. We overleggen wat we nog hebben en maken daar samen wat van. Vanmorgen was dat natuurljk helemaal aan de orde omdat we zoveel mogelijk op willen maken wat we nog hebben. Ik had nog een zakje aardappelen, Hennie nog slasaus, augurkjes, een blikje tonijn en een blikje mais. Inmiddels zijn de aardappelen in de schil gekookt en gepeld en staan ze al in de slasaus. De rest mikken we er vanavond wel doorheen. We hebben er allebei plezier in, respecteren elkaars kennis en kunde en de mannen profiteren ervan. Jan beheert de wijn en Herman zet thee voor zichzelf en voor mij. Wat kunnen eenvoudige dingen het leven toch prettig maken.

Er is maar één ding tegen dit bungalowpark en dat is de bereikbaarheid. Het eist stuurmanskunst om boven en beneden te komen en dan nog…. Iedere keer als de auto naar beneden komt schampen we op een centimeter na de bodem. We hebben al verschillende gasten in de problemen zien komen. Wat er gebeurt als er een tegenligger is op de steile, onoverzichtelijke toegangsweg, stellen we ons maar niet voor.

Onze band met de beheerders en het personeel wordt steeds hechter. Doordat ik hier telkens sprakeloos, buiten adem het restaurant binnen kom, hebben we maar verteld dat ik ziek ben. Onze consumpties, hier en bij het zwembad werden steeds op onze rekening gezet, maar nu we gingen afrekenen bleek dat veel kopjes thee en koffie ‘van het huis’ zijn. Ziektewinst? Ik houd het op erg aardige mensen, zoals trouwens op veel plekken op dit eiland.

We maken ons wel zorgen over hoe het met mij verder zal gaan. Als ik me thuis net zo voel als hier, wordt de trap een probleem. We hebben al bedacht dat ik boven blijf tot na het ontbijt, zodat ik maar één keer op en af hoef. Maandagochtend ook maar alarm slaan bij de huisarts en mijn behandelend specialist, die zullen wel met oplossingen komen. Lapmiddelen mag ook, ik ben niet kieskeurig meer. Gelukkig had ik Ventolin (tegen benauwdheid) meegenomen wat ik al jaren niet meer gebruik. Nu neem ik het een aantal keer per dag. In geval van nood heeft Jan ook nog Ventolin in voorraad.

Zometeen weer met de auto naar boven en dan morgen voor het laatst hier naar beneden. De route is al uitgestippeld. Dwars het eiland over met vermijding van onverharde wegen, twee-en-half uur rijden. We vliegen om vier uur ’s middags en ’s avonds zijn we thuis.