Het lukt toch niet goed om de gewone draad weer op te pakken.Vóór onze reis naar Corsica was alles erop gericht dat die reis door zou kunnen gaan. Eenmaal thuis ging het erom de klachten zo gauw mogelijk behandeld te krijgen. En nu? Ik voel me minder goed dan ik na de ingreep verwacht had. Nog hopend op een wat langere tijd samen, maken we toch maar plannen voor als het korter wordt.
We gaan ons eens laten informeren over de mogelijkheden van thuiszorg. Herman kan het allemaal wel, maar wil toch ook graag zijn handen vrij hebben voor mij en voor bezoek.

Bij de huisarts al aangekondigd dat ik met hem ook wil praten over al of geen chemo. Ik zal dat ook doen met de gynaecoloog die we volgende week weer zien. Het lastige is dat er een besluit genomen moet worden terwijl een groot deel van de gegevens ontbreken. Hoe belastend is een nieuwe chemo voor mij en wat levert die op, kortom is het de moeite waard? Natuurlijk houdt het me bezig en vermoedelijk kan niemand iets met zekerheid zeggen.

Ik houd me voor dat de ochtenden al langer moeizaam waren. Ik klauter straks de dag wel weer in.