Gisteren belde mijn mevrouw huisarts weer om te vragen hoe het ging. Ik meldde dat de morfine ’s nachts goed werkte, dat de bijverschijnselen (ook ’s nachts) meevielen, maar dat ik overdag meer pijn had dan de overige pilletjes aankonden. Ze drong er opnieuw op aan dat ik zou overstappen op morfinepleisters. Die pleisters geven de werkzame stof heel geleidelijk af in de loop van drie dagen. “Nu loopt u steeds achter de pijn aan”, zei ze.
Het heet wel een pleister maar is niet echt een pleister, meer een klein doorzichtig plakkertje.

Goed, ik ben het gaan proberen. De eerste vierentwintig uur werkt het nog niet en neem ik dus mijn gewone pijnstillers er nog bij. Inmiddels wel licht duizelig achter de pc. Het moet gaan wennen en graag ook helpen. Ik ga eerst maar weer even in bed liggen.