We kijken terug op een heel bijzonder weekend.

Ik heb groot respect gekregen voor de reclamefotografen die van die Italiaanse families aan lange tafels aan de maaltijd fotograferen. Die moeten daar uren mee bezig zijn of een strakke regisseur in dienst hebben of allebei. Er zijn gisteren een aantal pogingen gedaan om ons zeventientjes aan de maaltijd leuk te fotograferen. Vergeet het maar: veel ruggen, rare bekken en mensen die schuil gaan achter elkaar.
Hoe geweldig het was èn eruit zag moeten we dus gewoon onthouden.

Even een boterham eten en dan eerst rusten. Het was prachtig, maar ik ben nu erg moe. Later meer.