Vrijwel de hele dag door was er gisteren bezoek, aangekondigd en onaangekondigd. De oude afspraak werkt nog steeds goed. Ik blijf in bed liggen en zeg het als het me teveel wordt of ik ben beneden en trek me terug als ik moe word. Het laatste is eigenlijk het makkelijkst, de gezelligheid beneden gaat gewoon door en ik lig rustig boven.

Het is een fijn dat er al begonnen is met het koken en meeëten door de kinderen een paar keer per week. Voorheen waren ze voornamelijk gast in dit huis. Ze moeten hun weg nog vinden in onze keuken. Nu de noodzaak van zorg nog niet zo groot is gaat dat op een ontspannen manier.

Het weekend is Margo er en ook dat is ontspannen en gezellig.

De drukte is trouwens vooral gezellig als ik er helemaal niets aan hoef te doen. Ik hoef alleen te bedenken op welk moment ik nog hoe lang deel wil nemen.

Wie mij een beetje kent, zal begrijpen dat dat ook nog wel wat oefening heeft gevergd.