De afgelopen week was ik nauwelijks buiten geweest. Af en toe even de tuin in om een paar bloemetjes te plukken, maar meer niet. Gisterenavond had ik opeens weer zin om naar buiten te gaan. Herman en Margo gingen allebei mee. Nou ja, mee, ik ging natuurlijk met hen mee. Het eerste stukje wel weer zelf gelopen achter de rolstoel en daarna lekker gaan zitten en me láten duwen. Wat bloeit alles uitbundig na die paar dagen regen! De tuinen stralen je tegemoet.

Als ik de pillen een beetje goed verdeel over de dag, voel ik me nu wel aardig. Vervelende bijwerking is dat ik, vooral ’s middags, heel erg vast slaap en naar droom. Tegen de ochtend gebeurt dat trouwens ook. Het kost dan even tijd om weer in de werkelijkheid te klimmen en van het nare gevoel af te komen.

Morgen en vrijdag komt Joke hier om te filmen, morgenmiddag interviews met ons en vrijdag de hele dag wil ze wat activiteiten van ons vastleggen. Dus liever niet storen op maandagmiddag en vrijdag overdag. We hangen wel een bordje aan de deur en trekken de telefoon eruit. Ik ben wel heel erg benieuwd, zowel naar haar werkwijze als naar het resultaat.