Er is een mooie canon die wij zongen als er tijdens de vakantie ’s morgens een dikke mist hing. “Oh, klaag toch niet, als ’s morgens vroeg de nevel grijst. Want des te schoner is de dag, de dag die daaruit rijst”. En dat dan op een mooie, klagende melodie. We wisten doorgaans heel goed dat niet alle typen grijs een schone dag op gingen leveren, maar het lied hielp wel altijd.

Ik moet er aan denken nu ik mij ’s morgens vaak niet zo goed voel. Ik heb de neiging om de pillen maar op te voeren om me beter te voelen, maar dat deed ik gisteren ook niet en toen klaarde ik ook in de loop van de ochtend op. Ik blijf nog maar een poosje canon zingen in mijn hoofd. Dat valt overigens niet mee als je al niet zo goed kunt zingen. De tekst is in ieder geval eenvoudig genoeg.

Het is een douche-ochtend; dat betekent dat ik toch moet wachten tot de wijkverpleging er is. Kan ik net zo goed een beetje gaan liggen dommelen.