Nu ik weer meer in bed lig, kreeg ik steeds meer last van het onderlaken dat maar niet netjes strak wilde blijven zitten. Alle types hoeslaken uitgeprobeerd maar er bleven plooien in zitten. Dat komt ook doordat ik een ‘op-en-neer-bed’ heb, daardoor trekt het onderlaken steeds weg als ik het hoofdeind omhoog doe om te zitten.
Inmiddels dachten er al een aantal mensen mee aan oplossingen. Van Hennie kreeg ik een aantal grote witte lakens, daar hebben we op de hoeken een knoop in gelegd en dat zat even mooi strak. Tegen op-en-neer waren ze toch ook niet bestand. Het is niet meer duidelijk wie precies de eer toekomt maar het probleem is opgelost!

Volgens mij hebben Annemieke en ik het samen bedacht en heeft Hennie voor materiaal gezorgd. Margo heeft de praktische uitvoering voor haar rekening genomen en er nog een eigen idee aan toegevoegd.

Ik geef het geheim hier maar prijs, zodat de bedlegerige medemens het ook kan (laten) toepassen.
Onderop het hoeslaken zetten we op vier punten tegenover elkaar, op de lengtekanten, vier stevige knopen. Aan de hoofdeindkant komt ook een knoop in het midden (Margo’s toevoeging). Hoeslaken gewoon om het matras en dan aan de onderkant strak trekken met een stuk knoopsgatenelastiek tussen de tegenover elkaar liggende knopen. Vanaf de knopen die het dichtst bij het hoofdeind liggen gaat nog een langer stuk elastiek naar de knoop aan het hoofdeind. Die vormt een soort dakje. Je zou hetzelfde bij het voeteneind kunnen doen, maar dat blijkt niet nodig.

Ik lig nu al een paar dagen op een mooi strak onderlaken. De wijkverpleging vond het een geweldig idee en kwam met de toevoeging dat er vooral geen molton onder moet. Dat laatste heeft trouwens meer te maken met het soort matras dat ik heb dan met ons systeem. Ook de huishoudelijke hulp, die gisteren het bed verschoonde, was enthousiast en gaat het bij meer mensen promoten.

Voor patent aanvragen is het te laat. We schenken ons goede idee aan de mensheid, onder andere langs deze weg.