Vanmiddag was Herman even boodschappen doen. Ik zou gaan rusten. Na het traplopen had ik het wat benauwd en meestal zakt dat vrij snel weer. Nu niet. Toen Herman thuis kwam zat ik huilend bovenaan de trap en was ik heel benauwd. Ik had al ventolin (inhaleerspul) genomen en dat deed helemaal niks. Ik was echt in paniek. Herman heeft de dokterstelefoon gebeld want in verband met een dorpsfeest waren alle huisartspraktijken gesloten. Na een poosje werd ik gebeld, gelukkig door de jonge huisarts van onze eigen praktijk, die hadden net dienst tot half vier. Na mij aangehoord te hebben besloot hij om te komen.

Inmiddels was de benauwdheid al iets gezakt. Alle functies bleken in orde; zuurstof in het bloed, bloeddruk en hartslag, allemaal normaal. Het meest voor de hand liggend is hyperventilatie, nooit eerder gehad dus ook niet door mij herkend.

Inmiddels heb ik een kalmerend middel voor als het zich weer voordoet. Bij onderzoek bleek dat er toch wel weer vocht bij mijn ene long zit maar niet heel veel. Ze zullen het in de gaten houden. Mijn rechterlong is overigens prima in orde.

Ik hield mezelf ook de hele tijd voor dat ik genoeg lucht binnen kreeg, maar dat hielp gewoon niet. Het waren nare uurtjes. Min of meer onafhankelijk van elkaar kwamen alle kinderen even langs.

De paniek is weer voorbij en als het zich weer voordoet kan ik meteen iets innemen. Dan zal ook blijken of de oorzaak vooral psychisch is. De huisarts dacht van wel omdat in alle andere gevallen het erger geworden zou zijn in plaats van minder.