Liesbeth belde vanmorgen vanuit het ziekenhuis, ze heeft haar heup gebroken! Ze is gisterenavond laat op straat gevallen toen ze haar veter vast wilde maken en daarvoor haar voet op een bagagedrager zette. Hoe het precies ging weet ik niet, ze is in ieder geval ongelukkig terecht gekomen. Het nare is dat ze ligt te wachten tot er plek is om haar te opereren, het moet tussen de geplande operaties door. Ze heeft pijn als ze zich beweegt. Ze hoopt dat ze vandaag geholpen wordt, maar als ze pech heeft kan het ook zijn dat het morgen pas kan.

Ik ga ervan uit dat ze gelijk de botdichtheid goed onderzoeken, want ze is nog wel erg jong voor zo’n soort breuk.

Er schoot even door me heen: “Wij hebben toch al wat?”. Volslagen onzin, ik realiseer me al te goed dat er nog gewoon van alles kan gebeuren met de mensen om mij heen. Jammer genoeg.