De afgelopen dagen waren onrustig door de veranderingen. Ik heb pas rust als het staat zoals het voor mij het handigst is. Soms dènk te weten wat handig is maar dan blijkt dat toch niet zo te zijn. In zo’n periode ben ik afhankelijk van hulp van anderen die willen verslepen. Herman houdt daar niet zo van en ziet vaak niet waarom het nu wéér anders moet. Het beste is om het eerst zoveel mogelijk zelf voor te bereiden en dan hulp te vragen van wie in de buurt is.

Gisteren had ik de laptop al geïnstalleerd op het bedtafeltje, maar ik kreeg de wielen niet van de rem. Het stopkontakt zit achter het bed en daar had ik dus hulp bij nodig. Herman lukte het wel. Gelukkig deden Mark en Thijs het verplaatswerk van de andere computer en van de meubels uit de serre.

Het lastigst is nu weer om met alles wat ik nodig denk te hebben naar beneden te verhuizen (en weer naar boven). Ik heb weer een mandje ingesteld: mijn medicijnen, de medicijnen-tijdtabel,  snoepjes, een pen, vestje, een blinddoek om te slapen en wat niet al, zit in dat mandje. De sport is om niet meer te hoeven vragen of Herman iets van boven (of beneden) wil halen. Echt lukken doet dat nog niet.

Ik ga naar beneden als ik ontbeten heb en aangekleed ben en pas na het avondeten ga ik weer naar boven. Bij goed weer maken we meteen na het avondeten nog eerst een klein wandelingetje. Zo zien de dagen er voorlopig uit.