Mijn dikke voeten en benen doen pijn. Zeker mijn rechtervoet en -enkel zijn twee keer zo dik als ze waren. Dat geeft natuurlijk spanning op de huid. Onder mijn rechterhiel zitten ook wratten, daar had ik helemaal geen last meer van en ik was met de bestrijding ervan gestopt. Nu komt er spanning op de wratten langs de rand en dat doet pijn. Gisteren bij de apotheek een middel gehaald waarmee ik de huid wat soepel kan houden en dat ook onder de steunkousen gesmeerd mag worden. ’s Morgens, nog op bed: eerst smeren en dan steunkousen aan. Behalve op de dagen dat ik gedouched word.

Er gaat geen week voorbij of we moeten met iets nieuws dealen. Het vorige probleem is dan een beetje gewend, gezakt of het komt niet boven de aandacht die het nieuwe vraagt uit.

Ik voel me in ieder geval het beste als ik een beetje actief kan zijn. Gisteren was Will hier. We zijn eerst samen naar de apotheek en de markt geweest. Gezellig om weer op de markt te zijn en mensen tegen te komen. De buurvrouw van twee huizen verder beloofde dahlia’s en lavathera’s te komen brengen. Thuis, na de lunch, kwam iemand van de kerk een grote pot dahlia’s brengen. Ik was toen inmiddels zo moe dat ik ze in de gang heb aangepakt. In de serre gaan slapen met een blinddoek om.

Toen ik weer wakker was, zijn we met z’n drieën even naar Liesbeth geweest. Beetje lamme/blinde verhaal, het mag in ieder geval ziekenbezoek heten. Liesbeth scharrelt al aardig rond in haar huisje en heeft een scootmobiel gehuurd om er ook op uit te kunnen. Autorijden en fietsen mag voorlopig niet. Bij Liesbeth op het terras gezeten. Toen we thuis op ons terras vroeg zaten te eten omdat Will opgehaald zou worden door haar zoon Jeroen, werden de beloofde bloemen gebracht en kwam de naaste buurvrouw ook even mee.

’s Avonds kwam Mark nog een uurtje, het is hier erg gezellig. En dat blijft goed kunnen doordat iedereen zich aanpast aan mijn energie of het gebrek daaraan.