Ik kan moeilijk zeggen of er wat veranderd is na de behandeling van gisteren. Ik ben in ieder geval minder opgeblazen. Bij het avondeten bleek dat ik nog steeds maar erg weinig kon eten. In ieder geval gaat slapen goed, weliswaar met pillen, maar toch goed. Het lijkt me eigenlijk wel logisch dat ik zo moe ben. Veel organen moeten hun plek maar weer zien in te nemen nu er meer ruimte is.

Het effect op mijn benen is nog niet duidelijk. Ik krijg andere steunkousen, maar die zijn er nog niet.  Die ik had zaten inmiddels te strak. Mijn benen en voeten doen pijn bij het op gang komen, vooral ’s morgens. Ik heb dan het gevoel of mijn spieren te kort zijn. Beetje lopen, beetje zwabberen met mijn voeten en dan gaat het wel weer.

Als ik gewoon kan rondscharrelen, kan ik min of meer negeren dat ik ziek ben. De laatste paar dagen ging dat niet. Ik ben heel erg ziek en alle oplossingen zijn maar tijdelijk.  Maar eens kijken of er vandaag wat te genieten valt. In ieder geval schijnt de zon.